ปัญหาที่พบบ่อยในการเขียน “ที่มาและความสำคัญ” และสิ่งที่คุณจะได้รับจากบทความนี้
สำหรับนักศึกษาและนักวิจัยหลายคน การเริ่มต้นเขียนงานวิจัยมักจะสะดุดตั้งแต่ด่านแรก นั่นคือการเขียนส่วน “ที่มาและความสำคัญ” หลายคนรู้สึกว่ามันเป็นเรื่องยากที่จะอธิบายว่าทำไมงานวิจัยของตนเองจึงมีความสำคัญ มีคุณค่า และควรค่าแก่การศึกษา บางครั้งก็เขียนวกวน ไม่ตรงประเด็น หรือไม่สามารถเชื่อมโยงปัญหากับความสำคัญได้อย่างชัดเจน ผลลัพธ์ที่ตามมาคือ งานวิจัยขาดความน่าเชื่อถือ ไม่ได้รับการอนุมัติ หรือไม่สามารถดึงดูดความสนใจจากผู้อ่านหรือผู้พิจารณาได้
บทความนี้ถูกออกแบบมาเพื่อเป็นคู่มือฉบับสมบูรณ์ที่จะช่วยให้คุณเข้าใจและสามารถเขียนส่วน “ที่มาและความสำคัญ” ได้อย่างมีประสิทธิภาพ ตั้งแต่การทำความเข้าใจองค์ประกอบสำคัญ ไปจนถึงวิธีการเขียนทีละขั้นตอน พร้อมตัวอย่าง ข้อผิดพลาดที่พบบ่อย และเช็กลิสต์ตรวจงาน เมื่ออ่านจบ คุณจะมีความมั่นใจในการสร้างรากฐานที่แข็งแกร่งให้กับงานวิจัยของคุณ และสามารถนำเสนอคุณค่าของสิ่งที่คุณกำลังศึกษาได้อย่างน่าประทับใจ
ความสำคัญของการเขียน “ที่มาและความสำคัญ” ที่ดี
ส่วน “ที่มาและความสำคัญ” ไม่ใช่เพียงแค่การเกริ่นนำงานวิจัย แต่เป็นหัวใจสำคัญที่ทำหน้าที่หลายประการ:
- สร้างความน่าเชื่อถือ: แสดงให้เห็นว่าคุณเข้าใจปัญหาและบริบทของงานวิจัยอย่างถ่องแท้
- ชี้แจงความจำเป็น: อธิบายว่าทำไมงานวิจัยนี้จึงต้องทำในตอนนี้ และจะเกิดอะไรขึ้นหากไม่มีงานวิจัยนี้
- ดึงดูดความสนใจ: ทำให้ผู้อ่านหรือผู้พิจารณาเห็นถึงคุณค่าและผลกระทบของงานวิจัยตั้งแต่ต้น
- กำหนดทิศทาง: เป็นเข็มทิศที่ช่วยให้คุณและผู้อ่านเข้าใจวัตถุประสงค์และขอบเขตของงานวิจัย
- เชื่อมโยงกับองค์ความรู้: แสดงให้เห็นว่างานวิจัยของคุณจะเติมเต็มช่องว่างหรือต่อยอดจากงานวิจัยที่มีอยู่ได้อย่างไร
การเขียนส่วนนี้ให้ดีจึงเป็นก้าวแรกที่สำคัญในการสร้างงานวิจัยที่มีคุณภาพ หากคุณต้องการศึกษาเพิ่มเติมเกี่ยวกับการวางแผนงานวิจัยในภาพรวม สามารถอ่านเพิ่มเติมได้ที่ คู่มือการเขียนและพัฒนางานวิจัย ฉบับสมบูรณ์ ของเรา
ส่วนประกอบสำคัญของ “ที่มาและความสำคัญ”
โดยทั่วไปแล้ว “ที่มาและความสำคัญ” ควรประกอบด้วยองค์ประกอบหลักดังต่อไปนี้:
- การระบุปัญหา (Problem Statement): เริ่มต้นด้วยการนำเสนอสถานการณ์ปัจจุบันที่นำไปสู่ปัญหาที่ต้องการศึกษา ปัญหานี้ควรมีความชัดเจน เป็นรูปธรรม และสามารถพิสูจน์ได้
- ช่องว่างทางวิชาการ (Research Gap): หลังจากระบุปัญหาแล้ว ต้องชี้ให้เห็นว่างานวิจัยที่มีอยู่ยังขาดอะไรไป หรือยังไม่มีใครศึกษาในประเด็นใดอย่างลึกซึ้ง ซึ่งเป็นช่องว่างที่งานวิจัยของคุณจะเข้าไปเติมเต็ม
- ความสำคัญและประโยชน์ (Significance and Benefits): อธิบายว่างานวิจัยของคุณจะสร้างคุณค่าหรือประโยชน์อย่างไรต่อใครบ้าง ไม่ว่าจะเป็นในเชิงวิชาการ เชิงปฏิบัติ หรือเชิงนโยบาย
- วัตถุประสงค์และคำถามวิจัยเบื้องต้น (Preliminary Objectives and Research Questions): สรุปวัตถุประสงค์หลักและคำถามวิจัยเบื้องต้นที่งานวิจัยนี้ต้องการตอบ ซึ่งควรสอดคล้องกับปัญหาและช่องว่างที่ได้นำเสนอไป
วิธีเขียน “ที่มาและความสำคัญ” ทีละขั้นตอน
ขั้นที่ 1: ระบุปัญหาและช่องว่างทางวิชาการ
เริ่มต้นด้วยการมองหาประเด็นที่น่าสนใจหรือปัญหาที่เกิดขึ้นจริงในสังคมหรือในสาขาวิชาของคุณ ลองตั้งคำถามว่า “อะไรคือสิ่งที่ยังไม่ชัดเจน?” “อะไรคือสิ่งที่ยังไม่มีใครแก้ไข?” หรือ “อะไรคือสิ่งที่ยังไม่มีใครศึกษาอย่างเพียงพอ?”
- ตัวอย่างการระบุปัญหา: “ปัจจุบัน ปัญหาการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศส่งผลกระทบอย่างรุนแรงต่อภาคเกษตรกรรมทั่วโลก โดยเฉพาะอย่างยิ่งในพื้นที่เพาะปลูกข้าวของประเทศไทยที่ต้องเผชิญกับภัยแล้งและน้ำท่วมสลับกันไป ทำให้ผลผลิตลดลงและเกษตรกรมีรายได้ไม่แน่นอน”
- ตัวอย่างการชี้ช่องว่าง: “แม้จะมีการศึกษาเกี่ยวกับผลกระทบของการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศต่อการเกษตรอยู่บ้าง แต่การศึกษาที่เน้นกลยุทธ์การปรับตัวของเกษตรกรรายย่อยในภาคตะวันออกเฉียงเหนือของไทย โดยเฉพาะอย่างยิ่งในมิติของการใช้ภูมิปัญญาท้องถิ่นร่วมกับเทคโนโลยีสมัยใหม่ ยังมีอยู่อย่างจำกัด”
ข้อผิดพลาดที่พบบ่อย: การระบุปัญหาที่กว้างเกินไป ไม่มีข้อมูลสนับสนุน หรือเป็นเพียงการกล่าวอ้างลอย ๆ โดยไม่ชี้ให้เห็นถึงช่องว่างที่ชัดเจน
ขั้นที่ 2: ทบทวนวรรณกรรมที่เกี่ยวข้องอย่างกระชับ
ขั้นตอนนี้ไม่ใช่การสรุปงานวิจัยทั้งหมดที่คุณอ่านมา แต่เป็นการนำเสนอภาพรวมขององค์ความรู้ที่มีอยู่ เพื่อตอกย้ำว่ามีงานวิจัยอะไรบ้างที่เกี่ยวข้องกับปัญหาของคุณ และงานวิจัยเหล่านั้นยังขาดอะไรไป การใช้ คำถามเชิงวาทศิลป์ อาจช่วยให้คุณนำเสนอช่องว่างได้อย่างน่าสนใจและกระตุ้นให้ผู้อ่านคิดตาม
- ตัวอย่าง: “งานวิจัยก่อนหน้าของสมศักดิ์ (2560) ได้ศึกษาผลกระทบของภัยแล้งต่อเกษตรกรในภาคเหนือ และงานของสุดา (2562) ได้วิเคราะห์การใช้เทคโนโลยีการให้น้ำแบบประหยัดในภาคกลาง อย่างไรก็ตาม งานวิจัยเหล่านี้ยังไม่ได้สำรวจถึงการผสมผสานภูมิปัญญาท้องถิ่นกับการใช้เทคโนโลยีในบริบทของเกษตรกรรายย่อยในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ ซึ่งเป็นกลุ่มที่เปราะบางและต้องการแนวทางที่เหมาะสมกับบริบทของตนเอง”
ข้อผิดพลาดที่พบบ่อย: การสรุปงานวิจัยอื่น ๆ ยาวเกินไปจนกลายเป็นส่วนทบทวนวรรณกรรมฉบับย่อ หรือไม่สามารถเชื่อมโยงงานวิจัยเหล่านั้นเข้ากับช่องว่างของงานวิจัยตนเองได้
ขั้นที่ 3: ชี้ให้เห็นถึงความสำคัญและประโยชน์ของงานวิจัย
เมื่อระบุปัญหาและช่องว่างได้แล้ว ขั้นตอนต่อไปคือการอธิบายว่างานวิจัยของคุณจะสร้างผลกระทบเชิงบวกได้อย่างไร ใครจะได้รับประโยชน์ และประโยชน์เหล่านั้นคืออะไร
- ตัวอย่าง: “งานวิจัยนี้มีความสำคัญอย่างยิ่งในการทำความเข้าใจกลยุทธ์การปรับตัวของเกษตรกรรายย่อยต่อการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ ซึ่งจะนำไปสู่การพัฒนาแนวทางปฏิบัติที่ยั่งยืนและเหมาะสมกับบริบทท้องถิ่น ข้อมูลที่ได้จะเป็นประโยชน์ต่อหน่วยงานภาครัฐในการกำหนดนโยบายสนับสนุนเกษตรกร รวมถึงองค์กรพัฒนาเอกชนในการออกแบบโครงการช่วยเหลือ และยังเป็นองค์ความรู้ใหม่ที่เติมเต็มช่องว่างในสาขาวิชาการจัดการทรัพยากรเกษตรอีกด้วย”
ข้อผิดพลาดที่พบบ่อย: การกล่าวอ้างประโยชน์ที่กว้างเกินไป ไม่เป็นรูปธรรม หรือไม่สามารถเชื่อมโยงโดยตรงกับผลลัพธ์ที่คาดว่าจะได้รับจากงานวิจัย
ขั้นที่ 4: กำหนดวัตถุประสงค์และคำถามวิจัยเบื้องต้น
ปิดท้ายส่วน “ที่มาและความสำคัญ” ด้วยการสรุปวัตถุประสงค์หลักและคำถามวิจัยเบื้องต้นที่งานวิจัยนี้ต้องการตอบ วัตถุประสงค์เหล่านี้ควรสอดคล้องกับปัญหา ช่องว่าง และความสำคัญที่ได้นำเสนอไปทั้งหมด
- ตัวอย่าง: “ดังนั้น วัตถุประสงค์ของงานวิจัยนี้คือ 1) เพื่อศึกษาผลกระทบของการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศต่อการเพาะปลูกข้าวของเกษตรกรรายย่อยในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ 2) เพื่อวิเคราะห์กลยุทธ์การปรับตัวของเกษตรกรโดยใช้ภูมิปัญญาท้องถิ่นและเทคโนโลยีสมัยใหม่ และ 3) เพื่อเสนอแนวทางส่งเสริมการปรับตัวที่ยั่งยืนสำหรับเกษตรกรกลุ่มดังกล่าว คำถามวิจัยหลักคือ ‘ปัจจัยใดบ้างที่มีอิทธิพลต่อการตัดสินใจเลือกกลยุทธ์การปรับตัวของเกษตรกรรายย่อยในพื้นที่ศึกษา?’”
ข้อผิดพลาดที่พบบ่อย: วัตถุประสงค์และคำถามวิจัยไม่สอดคล้องกับปัญหาที่นำเสนอ หรือมีความคลุมเครือ ไม่สามารถวัดผลได้
ตัวอย่างการเขียน “ที่มาและความสำคัญ” (พร้อมข้อผิดพลาดที่พบบ่อย)
เพื่อให้เห็นภาพชัดเจนยิ่งขึ้น ลองพิจารณาตัวอย่างต่อไปนี้:
ตัวอย่างที่ดี:
“ในยุคดิจิทัลที่ข้อมูลข่าวสารไหลบ่าอย่างรวดเร็ว ปัญหาข่าวปลอม (fake news) ได้กลายเป็นภัยคุกคามร้ายแรงต่อสังคม ประชาธิปไตย และความเชื่อมั่นของสาธารณะ โดยเฉพาะอย่างยิ่งในประเทศไทยที่ผู้คนจำนวนมากเข้าถึงข่าวสารผ่านสื่อสังคมออนไลน์เป็นหลัก (กรมประชาสัมพันธ์, 2565) แม้จะมีความพยายามในการต่อต้านข่าวปลอมจากภาครัฐและภาคประชาสังคม แต่การศึกษาเชิงลึกถึงพฤติกรรมการตรวจสอบและรับมือกับข่าวปลอมของกลุ่มผู้สูงอายุ ซึ่งเป็นกลุ่มที่มีความเสี่ยงสูงต่อการตกเป็นเหยื่อและมีทักษะดิจิทัลที่แตกต่างจากกลุ่มอื่น ๆ ยังมีอยู่อย่างจำกัด งานวิจัยของสมชาย (2563) ได้ศึกษาการรับรู้ข่าวปลอมในกลุ่มวัยรุ่น แต่ยังไม่ได้เจาะลึกถึงปัจจัยทางจิตวิทยาและสังคมที่มีอิทธิพลต่อการเชื่อและเผยแพร่ข่าวปลอมในกลุ่มผู้สูงอายุ ซึ่งเป็นช่องว่างที่งานวิจัยนี้จะเข้าไปเติมเต็ม
งานวิจัยนี้จึงมีความสำคัญอย่างยิ่งในการสร้างความเข้าใจเชิงลึกเกี่ยวกับพฤติกรรมการรับมือกับข่าวปลอมของผู้สูงอายุไทย ซึ่งจะนำไปสู่การออกแบบโปรแกรมการรู้เท่าทันสื่อดิจิทัลที่เหมาะสมและมีประสิทธิภาพสำหรับกลุ่มเป้าหมายนี้โดยเฉพาะ อันจะช่วยลดผลกระทบจากข่าวปลอมและส่งเสริมสุขภาวะทางดิจิทัลของผู้สูงอายุในระยะยาว นอกจากนี้ยังเป็นการเพิ่มพูนองค์ความรู้ในสาขาวิชานิเทศศาสตร์และสังคมวิทยาอีกด้วย
ดังนั้น วัตถุประสงค์ของงานวิจัยนี้คือ 1) เพื่อสำรวจระดับการรับรู้และพฤติกรรมการตรวจสอบข่าวปลอมของผู้สูงอายุไทย 2) เพื่อวิเคราะห์ปัจจัยทางจิตวิทยาและสังคมที่มีอิทธิพลต่อการเชื่อและเผยแพร่ข่าวปลอมในกลุ่มผู้สูงอายุ และ 3) เพื่อเสนอแนวทางการพัฒนาโปรแกรมการรู้เท่าทันสื่อดิจิทัลสำหรับผู้สูงอายุ”
ข้อผิดพลาดที่พบบ่อยในตัวอย่างที่ไม่ดี:
“ข่าวปลอมเป็นปัญหาใหญ่ในสังคมไทย มีคนพูดถึงเรื่องนี้เยอะมาก และมีงานวิจัยมากมายที่ศึกษาเรื่องข่าวปลอม แต่ก็ยังไม่หมด งานวิจัยของฉันจะศึกษาเรื่องข่าวปลอมในกลุ่มผู้สูงอายุ ซึ่งเป็นกลุ่มที่น่าสนใจมาก เพราะผู้สูงอายุใช้โซเชียลมีเดียเยอะ ฉันคิดว่างานวิจัยนี้จะช่วยให้สังคมดีขึ้น และผู้สูงอายุจะได้รับประโยชน์”
- ข้อผิดพลาด: ไม่ชัดเจนว่าปัญหาคืออะไร (แค่บอกว่า “ปัญหาใหญ่”) ไม่ระบุช่องว่างทางวิชาการที่ชัดเจน (แค่บอกว่า “ยังไม่หมด”) ความสำคัญและประโยชน์กว้างเกินไป ไม่เป็นรูปธรรม และไม่มีวัตถุประสงค์ที่ชัดเจน
แนวคิดของการวิจัยเชิงปฏิบัติการของ Kemmis and McTaggart อาจช่วยให้คุณเข้าใจการระบุปัญหาที่แท้จริงในบริบทสังคมและนำไปสู่การแก้ปัญหาได้อย่างเป็นระบบ ซึ่งสอดคล้องกับการสร้าง “ที่มาและความสำคัญ” ที่แข็งแกร่ง
เช็กลิสต์ตรวจงาน: “ที่มาและความสำคัญ” ของคุณพร้อมหรือยัง?
ใช้เช็กลิสต์นี้เพื่อทบทวนและปรับปรุงงานเขียนของคุณ:
| ประเด็น | ใช่/ไม่ใช่ | คำแนะนำเพิ่มเติม |
|---|---|---|
| ปัญหาที่นำเสนอมีความชัดเจนและเป็นรูปธรรมหรือไม่? | หลีกเลี่ยงการใช้คำที่คลุมเครือ ระบุให้เจาะจง | |
| มีการชี้ให้เห็นถึงช่องว่างทางวิชาการที่งานวิจัยของคุณจะเติมเต็มหรือไม่? | งานวิจัยของคุณแตกต่างจากงานอื่นอย่างไร? | |
| ความสำคัญและประโยชน์ของงานวิจัยถูกอธิบายไว้อย่างชัดเจนและเป็นรูปธรรมหรือไม่? | ใครจะได้รับประโยชน์ และได้รับอะไร? | |
| วัตถุประสงค์และคำถามวิจัยเบื้องต้นสอดคล้องกับปัญหาและช่องว่างหรือไม่? | วัตถุประสงค์ควรตอบคำถามว่า “จะทำอะไร” และ “ทำไม” | |
| การเขียนกระชับ ตรงประเด็น และเข้าใจง่ายหรือไม่? | หลีกเลี่ยงการใช้ภาษาที่ซับซ้อนเกินไป | |
| มีการอ้างอิงข้อมูลหรือวรรณกรรมที่เกี่ยวข้องอย่างเหมาะสมหรือไม่? | เพื่อสนับสนุนการระบุปัญหาและช่องว่าง | |
| ผู้อ่านสามารถเข้าใจได้ทันทีว่าทำไมงานวิจัยนี้จึงสำคัญและควรค่าแก่การศึกษาหรือไม่? | ลองให้เพื่อนอ่านและขอความคิดเห็น |
บทบาทของที่ปรึกษาและจริยธรรมในการเขียนงานวิจัย
การเขียน “ที่มาและความสำคัญ” รวมถึงส่วนอื่น ๆ ของงานวิจัย เป็นกระบวนการที่ต้องใช้ความคิดสร้างสรรค์ การวิเคราะห์ และความเข้าใจอย่างลึกซึ้ง การทำงานร่วมกับที่ปรึกษาจึงเป็นสิ่งสำคัญ ที่ปรึกษาที่ดีจะให้คำแนะนำ ชี้แนวทาง และช่วยให้คุณพัฒนาความคิดได้อย่างมีประสิทธิภาพ โดยเน้นการสอนและการโค้ช (mentoring) เพื่อให้คุณสามารถสร้างสรรค์ผลงานได้ด้วยตนเอง
ในกรณีที่คุณต้องการความช่วยเหลือเพิ่มเติม เช่น การจัดรูปแบบ การพิสูจน์อักษร หรือการให้คำปรึกษาเชิงเทคนิค ควรเลือกผู้ช่วยที่มีความโปร่งใสและยึดมั่นในหลักจริยธรรมทางวิชาการอย่างเคร่งครัด การจ้างผู้อื่นให้เขียนงานวิจัยแทน หรือการคัดลอกผลงานของผู้อื่น ถือเป็นการทุจริตทางวิชาการที่ร้ายแรงและมีผลเสียในระยะยาวต่อตัวคุณและวงการวิชาการ เช่นเดียวกับการตัดสินใจของ VAR ในฟุตบอลที่ซับซ้อน การเลือกผู้ช่วยวิจัยก็ต้องอาศัยความโปร่งใสและหลักจริยธรรมที่ชัดเจน เพื่อหลีกเลี่ยงความเข้าใจผิดหรือปัญหาทางวิชาการในภายหลัง
EducanaNow สนับสนุนการเรียนรู้และพัฒนาทักษะการวิจัยด้วยตนเองอย่างมีจริยธรรม เราเชื่อว่าการสร้างสรรค์ผลงานด้วยความเข้าใจและความพยายามของตนเองคือรากฐานของความสำเร็จที่ยั่งยืน
สรุป
การเขียน “ที่มาและความสำคัญ” ที่ดีเป็นมากกว่าการเริ่มต้นงานวิจัย แต่เป็นการวางรากฐานที่มั่นคง แสดงให้เห็นถึงความเข้าใจอย่างลึกซึ้ง และดึงดูดความสนใจจากผู้อ่าน ด้วยการทำความเข้าใจองค์ประกอบสำคัญ การทำตามขั้นตอนที่แนะนำ และการใช้เช็กลิสต์ตรวจงาน คุณจะสามารถสร้างสรรค์ส่วนนี้ได้อย่างมีประสิทธิภาพและมั่นใจว่างานวิจัยของคุณจะเริ่มต้นได้อย่างแข็งแกร่งและน่าเชื่อถือ
คำถามที่พบบ่อย
“ที่มาและความสำคัญ” ควรยาวแค่ไหน?
โดยทั่วไป “ที่มาและความสำคัญ” ควรมีความยาวประมาณ 1-3 หน้ากระดาษ (ขึ้นอยู่กับประเภทของงานวิจัยและข้อกำหนดของสถาบัน) สิ่งสำคัญคือความกระชับ ชัดเจน และตรงประเด็น ไม่ใช่ความยาว
จำเป็นต้องอ้างอิงงานวิจัยอื่น ๆ ในส่วนนี้หรือไม่?
จำเป็นอย่างยิ่ง การอ้างอิงงานวิจัยที่เกี่ยวข้องช่วยสนับสนุนการระบุปัญหาและช่องว่างทางวิชาการของคุณ ทำให้งานเขียนมีน้ำหนักและน่าเชื่อถือมากขึ้น แต่ควรเลือกอ้างอิงเฉพาะงานที่สำคัญและเกี่ยวข้องโดยตรงเท่านั้น
ถ้ายังไม่แน่ใจในปัญหาที่ชัดเจน ควรทำอย่างไร?
ลองเริ่มต้นจากการอ่านวรรณกรรมที่เกี่ยวข้องอย่างกว้างขวาง สังเกตประเด็นที่นักวิจัยคนอื่น ๆ ยังไม่ได้ศึกษา หรือประเด็นที่ผลการศึกษาขัดแย้งกัน นอกจากนี้ การพูดคุยกับผู้เชี่ยวชาญหรือที่ปรึกษาในสาขาที่คุณสนใจก็เป็นวิธีที่ดีในการค้นหาปัญหาที่น่าสนใจและเป็นไปได้
“ที่มาและความสำคัญ” กับ “บทนำ” แตกต่างกันอย่างไร?
“ที่มาและความสำคัญ” มักจะเป็นส่วนหนึ่งของ “บทนำ” โดยเน้นการนำเสนอพื้นฐานของปัญหา ช่องว่าง และความสำคัญของงานวิจัยอย่างเจาะจง ในขณะที่ “บทนำ” อาจครอบคลุมเนื้อหาที่กว้างกว่า เช่น โครงสร้างโดยรวมของงานวิจัย หรือภาพรวมของแต่ละบท
สามารถเปลี่ยน “ที่มาและความสำคัญ” ได้ในภายหลังหรือไม่?
ได้แน่นอน งานวิจัยเป็นกระบวนการที่ยืดหยุ่น เมื่อคุณดำเนินการวิจัยไปเรื่อย ๆ คุณอาจพบข้อมูลใหม่ ๆ หรือมุมมองที่แตกต่างออกไป ซึ่งอาจทำให้คุณต้องกลับมาปรับปรุง “ที่มาและความสำคัญ” ให้สอดคล้องกับผลการศึกษาที่ค้นพบ